Sex

Lijkt me bovendien ook niet slecht voor zijn imago. Sterker nog, het zou mij niks verbazen als niet de VVD of Leefbaar Nederland, maar Melkert zelf het gerucht de wereld in heeft geholpen onder het motto “Beter een Slaaf in het Zwart dan een Grijze Muis”. Geeft bovendien een totaal nieuwe invulling aan het begrip “Paars”.

Maar wat moet ik uiteindelijk met deze informatie. Ik vind het al storend genoeg om te moeten lezen over politici die koken, saxofoon spelen of graag naar Lingo kijken, maar als het over sex gaat is mijn standpunt vrij simpel: Politici doen Het niet. Net zo min als de koningin, bejaarden of mijn moeder. Ik wil er gewoon niet bij stil staan.

Toen ik zestien was en net zelf enig seksueel bewustzijn begon te ontplooien kreeg mijn moeder, na lange tijd,  plotseling weer een vriend. Ik sliep in de kamer naast haar, en na jaren van celibate stilte werd ik ’s nachts plotseling opgeschrikt door de meest intieme geluiden. Ik kan wel zeggen dat dit mijn beeld van mijn moeder voorgoed veranderd heeft. En niet ten goede, trouwens.

De concurrentie wil ons nu natuurlijk laten denken dat Melkert een slechte premier zou zijn. Wat een hypocrisie! Je mag dus het volk voorliegen, of voor miljoenen frauderen om een gouden handdruk uit het vuur te slepen, maar als je je eens een keer te buiten gaat aan iets dat niet binnen de Nationale Conventies van Seksueel Genot valt ben je opeens een slechte politicus.

Misschien moeten we Melkerts onderdanigheid wel symbolisch zien. Misschien komt zijn lichamelijke onderwerping wel voort uit een behoefte om te compenseren voor de teloorgang van het Socialisme, dat natuurlijk allang is verworden tot een verkapte vorm van Liberalisme. Misschien vindt hij alleen nog maar rust door dát te worden wat de arbeiders volgens hem niet meer mogen zijn: Onderdrukt. Misschien vindt hij het ook wel gewoon lekker.

Van mij mag Melkert doen wat ie wil. Al loopt hij de hele dag rond in stoeipakjes, al verwordt het hele Binnenhof tot een Sodom en Gomorra, hij gaat zijn gang maar. Zolang ie zijn werk maar doet, zijn nieuwe handboeien niet bekostigt met overheidsgelden en net zo ontvankelijk blijft voor steekhoudende argumenten als voor kaarsvet mag ie van mij premier worden. Ik wil het alleen  niet weten.